Berichten: 3
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hallo allemaal,
Dit verhaal is grote lijnen waar gebeurd.
Ik ben niet op zoek naar welke vorm van contact dan ook en reacties op het verhaal zijn meer dan welkom.
Als ik geen al te idote reactie's krijg zal ik nog eens wat meer posten.
kusjes,
jo.
*******************************************************************************************
Inleiding.
Mijn naam is jolanda, ik ben 38 jarige moeder en (parttime) huisvrouw en al een tijdje overtuigd sub. Mijn Mr is werkzaam in de zorg en ikzelf ben (parttime) neonathale gehoorscreenster/kraamverzorgster bij een thuiszorg organisatie.
Een week of 2 na mijn laatste avontuur gaat op dinsdag middag mijn mobiel. Aan het nummer op het scherm kan ik zien dat het hoofdkantoor me belt. Een beetje timide neem ik op “Met Jolanda” zeg ik. Aan de andere kant van de lijn hoor ik een warme mannenstem zeggen “Hallo Jolanda, met Wim.” Wim, schiet het door mijn hoofd, de hoogste baas binnen onze organisatie, er moet wel iets goeds mis zijn als hij mij belt. Na onze laatste ontmoeting, nu al weer ruim een maand of 3 terug heb ik hem niet meer gezien of gesproken. Ja, af en toe een glimp, als ik op kantoor was en hij langs kwam maar meer ook niet. “Kun jij vrijdag avond om 6 uur op het hoofdkantoor komen ?” Zachtjes stamel ik van ja om er direct achteraan te vragen wat er is. “Oh, niks bijzonders hoor, ik wil even met je bij kletsen.” Klinkt het geruststellend vanaf de andere kant. Een beetje trillerig hang ik op. Ik maak me wel wat zorgen. Dit is erg ongebruikelijk en ik voel me er niet lekker bij. De rest van de week kruipt voorbij en ik kom maar slecht in mijn ritme.
Vrijdag morgen, het gebruikelijke ochtend ritueel, ik stap onder de douche, scheer alle schaamhaar weg, poets mijn tanden en trek mijn uniform aan. Een normaal dagje vandaag, met zo’n 10 gezinnen op de lijst zal mijn dag wel voorbij schieten en dat klopt. Als ik vrijdag avond om 5 uur samen met de kinderen en de oppas het eten op tafel zet denk ik er pas weer aan. Na het eten kus ik de kinderen gedag en rij naar het hoofdkantoor.
Bij mijn aankomst valt het me op hoe leeg de parkeerplaats is. De gebruikelijke drukte is verdwenen. Er staan wel wat auto’s maar veel zijn het er niet. Binnen ziet het er vrij donker en stil uit. Ik zie dat ik precies op tijd ben en nog voor dat ik op de bel kan drukken gaan de deuren open. Ik loop naar binnen en tref Wim in de hal aan. “Hoi Jolanda, fijn dat je kon komen. Zal ik je even snel bijpraten wat de bedoeling is ?” Ik knik nee en kijk hem aan. Hij ziet er een beetje gespannen uit meer verder wel oké, zijn ogen staan vriendelijk en hij heeft weer die jongensachtige grijns op zijn kop. “Zoals je misschien wel weet zijn we op zoek naar nieuwe standaard uniformen. Ik heb van verschillende leveranciers diverse uniformen en accessoires gehad in diverse maten enz en ik vroeg me af of jij die voor ons zou willen showen ?” “Ons ?” is mijn verbaasde vraag want dit gaat wel een heel andere kant op dan dat ik had vermoed. “Ja ons, ik heb boven nog 3 andere mannen zitten die binnen dit bedrijf belang hebben bij die uniformen en ze gezegd dat ik vermoedelijk wel een vrijwilligster kon vinden om ons die uniformen te showen.” Met enige ongeloof kijk ik hem aan ? Meent ie dit nou ? Ik moet mezelf te kijk zetten bij 4 mannen in het bedrijf waar ik werk ? Mijn onderbuik kriebelt bij de gedachte eraan maar toch twijfel ik. Wat nou als het in slechte aarde valt of… “Als je niet wilt, geen zin hebt of ook maar enigszins andere twijfels koestert moet je het niet doen. Mocht je besluiten het wel te doen dan beloof ik je een interessante avond waarin je zeer zeker aan je trekken zult komen, ik ken je voorkeuren. Ooh, en ik heb natuurlijk eerst aan je Mr. gevraagd of hij het goed vond.” Zegt Wim met een vette knipoog. Nog steeds kijk ik hem een beetje vertwijfeld aan. “Gaan jullie broeken ook uit ?” vraag ik hem. “Nee, dat denk ik niet alhoewel ik het niet uit kan sluiten, maar ik zal zeker niet de eerste zijn die dat doet en de andere mannen kennen je niet zoals ik je ken dus die zullen sowieso wel verbaasd zijn dat ze een vrijwilliger krijgen die veel verder durft te gaan dan ze verwachten. Trouwens, wel mee doen kon wel eens heel goed zijn voor je carrière hier en je het nodige krediet verschaffen mocht je eens een keer over de scheef gaan.” Ik twijfel nog een beetje maar in mijn hart heb ik de keuze al gemaakt. Doen is die, maar mijn hoofd wil nog niet zo meewerken. Toch zeg ik “ja, ik doe het.“ en loop achter Wim aan naar boven, naar de directie kamer.
“Mannen, dit is Jolanda, zij is bereid gevonden om ons de uniformen te showen. Jolanda, dit zijn Henk en Karel, die ken je denk ik wel en dit is Klaas, onze nieuwe PZ manager.” Ik geef de mannen een hand. Henk en Karel ken ik inderdaad wel, dat zijn de direct leidinggevende managers van de afdeling kraamverzorgsters en de afdeling waar ik sinds kort bij zit. Klaas ken ik nog niet maar in eerste instantie oogt hij rustig en vriendelijk, zijn handdruk is ferm en warm. “Eeh, ik weet niet of je al wat gegeten hebt, wij nog niet dus ik heb een rijsttafel laten komen. Iedereen, tast toe” zegt hij met een hand gebaar. De mannen pakken de borden van tafel en beginnen op te scheppen. Ik kijk om me heen, de kamer is hel verlicht door tl buizen en de lamellen zijn dicht. Op een vergader tafel liggen allemaal kledingstukken, Ik zie rokjes, broeken, uniform jasjes en zelfs overschorten. Tevens ligt er her en der wat lingerie tussen. Echt veel honger heb ik niet maar voor de sfeer pak ik wat gebakken ananas en banaan alsmede ook een saté stokje. De mannen staan me onder tussen stiekem op te nemen, Henk en Karel trekken veel met elkaar op. Ook nu staan ze met zijn beidjes te smoezen. Allebei zijn ze getrouwd en hebben ze kinderen, dat geld trouwens ook voor Wim. Van Klaas weet ik het niet. Er wordt wat luchtig gekeuveld over het werk en het belang van standaardisatie en na enige tijd zijn de mannen uit gegeten. Snel wordt het bureau leeg geruimd en gaan de mannen, allemaal tegenover elkaar zitten, in een kruis. Ik begrijp dat ik daar straks midden in zal staan. Wim pakt een stuk papier van zijn bureau en vraagt me of ik op de volgende vragen duidelijk antwoord wil geven en daarna het blad wil ondertekenen. Ik knik van ja en sta een beetje onbeholpen bij de tafel, niet wetend wat te doen.
De eerste vraag volgt al snel. “Wat is je volledige naam ?” Ik geef antwoord en wacht af. “Je bent je bewust van het feit dat jij ons diverse kleding gaat showen ?” Weer antwoord ik ja waarna het even stil blijft. “Je begrijpt dat jij je hier moet omkleden waar wij bij zijn en hebt daar geen bezwaar tegen ?” Weer geef ik een positief antwoord waarop de andere mannen elkaar aankijken. “Je begrijpt tevens dat het soms noodzakelijk kan zijn om ons kleding te showen zonder dat je onder die kleding ondergoed draagt en ook snap je volkomen dat wij soms moeten voelen aan je en je in bepaalde posities moeten manoeuvreren om te kijken of de kleding dan ook nog steeds goed past en voldoet ?” Een beetje benauwd beantwoord ik weer volmondig ja want ik weet wat hij hiermee bereken wil. De andere mannen kijken nu met oprechte verbazing na elkaar en naar mij, want ook zij snappen wat voor een mogelijkheden dit gaat geven. “Mooi, als je dan hier even wil tekenen dan kunnen we beginnen.” Ik loop naar de tafel en zet mijn handtekening. “Heel goed, nou, ga maar in het midden van ons staan dan kunnen we beginnen. Eerst zal ik je nog een aantal persoonlijke vragen stellen, sommige misschien niet geheel te zakendoend maar meer bedoeld om de anderen iets meer te laten begrijpen van je achtergrond en je motivatie. Vind je dat ook goed ?” Weer antwoord ik van ja en wandel naar het midden van het kruis.
“Oké, eerst, kleed je maar uit en houd enkel je ondergoed aan.” Snel doe ik wat er van me gevraagd word. In het heldere licht is mijn zo goed als blote lijf compleet voor de mannen zichtbaar. Ik heb geen enkele mogelijkheid om ook maar iets te verbergen. Ik heb mijn werk ondergoed nog aan. Bewust vrij neutrale witte lingerie. Mijn eigen kleren worden snel door Wim weg gepakt en op het bureau gelegd. “Zo, jij bent Jolanda, 38 jaar, getrouwd, moeder van drie kinderen. Je hebt een volslank figuur zoals we allemaal kunnen zien. Denk jij dat je representatief bent voor de meerderheid van onze verzorgsters ?” Met wat moeite weet ik er een knikje van te maken. “Wat zijn je maten ?” Ik antwoord “1m68, 72 kg.” “Ja, oké, wat is je BH maat en je confectie maat ?” Ik slik even en antwoord dan “85-C en ongeveer 40 a 38 meneer” “Zijn al je kinderen thuis geboren, zonder medische ingrepen ?” Even ben ik van mijn stuk gebracht maar al snel herstel ik me en antwoord van ja. “Is die BH maat gemiddeld of eerder groter c.q. kleiner dan gemiddeld ?” Weer antwoord ik vrij snel “Gemiddeld meneer.” “Dat is mooi, heb je zoals het een goed kraamverzorgster betaamt zelf ook borstvoeding gegeven ?” Met een beetje rood hoofd knik ik van ja. “Waren je borsten voor die tijd net zo groot of waren ze kleiner ? En, draai eens een kwart slag rond of beter nog, draai maar langzaam in het rond zodat we allemaal goed naar je lijf kunnen kijken.” Weer geef ik toch wel vrij snel antwoord terwijl ik langzaam een rondje draai. “Ze zijn iets groter geworden meneer.” De andere mannen kijken nu zonder gene naar mijn lijf. Mijn werkslip is nou niet echt een toonbeeld van sexy lingerie en de BH is een degelijk, saai exemplaar. Toch lijkt het hun niet te deren want allemaal kijken ze zonder twijfel erg geïnteresseerd.
“Mooi, loop nu naar de tafel en pak eerst rokje één. Alle kledingsstukken zijn genummerd en we gaan per kledingstuk afzonderlijk kijken naar de pasvorm en het draaggemak.” Ik loop naar de tafel en trek rokje één aan. Het is een half lang rokje, net boven de knie. Het zit wat strak rond mijn heupen maar het past. Tevens zie ik dat de stof vrij dun is zodat het nogal doorschijnt. “Oké, kom maar weer terug hier en draai een rondje.” Terwijl ik terug loop zie ik dat alle mannen een kladblok op schoot hebben genomen waarop ze aantekeningen maken. Nadat ik een rondje heb gedraaid mag ik terug naar de tafel om rokje 2 aan te trekken. Deze zit wat ruimer maar is korter. Tevens is de stof net zo dun als de vorige waardoor je als vrouw wel wat te kijk loopt. Wederom moet ik rondjes draaien en zo gaat het door tot rokje nummer 6. Er zijn inderdaad verschillende rokjes, qua lengte als qua vorm maar ook verschillende stoffen. Nadat de rokjes gedaan zijn komen de broeken aan de beurt. Hier geld het zelfde, aantrekken, rondjes draaien en dat is het dan. “Oké mannen, we zijn op de helft, zullen we even een koffie pauze doen en daarna verder met de uniform jasjes en de overschorten ?” De mannen knikken instemmend ja waarop Wim zegt “Oké Jolanda, trek de kleren maar uit en doe ons even een kopje koffie in.” Met wat tegenzin trek ik de broek uit en loop in mijn ondergoed door het lege kantoor pand naar de koffie automaat. Toch gek, overdag is het hier een drukte van belang en nu is het doodstil. Ik hoor iemand achter mij aankomen en zie dat het Wim is. “Gaat gesmeerd hè ? Ben je klaar voor de volgende ronde ?” Ik knik van ja waarop hij verder gaat met “In de volgende ronde zullen we uniform jasjes doen, daarbij zal er wel gevoeld worden of de jasje niet te strak zitten, kieren of inkijk aan de zijkant hebben enz. Misschien moet er zelfs wel eens een jasje los….” Er valt een veelbelovende stilte. “Daarna volgt een ronde overschorten waarbij ik overweeg je zonder ondergoed te laten showen om vervolgens nog eens wat combinaties te laten zien, ook zonder ondergoed en waarbij je bewegingen gaat doen zoals in je werk, dus diep bukken, voorover buigen enz.” Ik kijk even opzij. Zijn hoofd is wat rood en hij straalt van energie, zo verheugt hij zich erop. Ik knik zachtjes, mezelf voorbereidend op dat vernederende gevoel, wat straks zeker gaat komen. Gezamenlijk lopen we terug en overhandig ik alle gasten hun koffie, al dan niet met wat suiker en melk.
Na de koffie word ik terug gestuurd naar de tafel voor uniform jasje één. Het begint gelijk goed, het is wat te klein en kiert. Verder is het dezelfde dunne stof als die van rokje één en broek één. Terwijl ik in het midden sta vraagt Wim aan Henk wat hij ervan vind. “Klopt de pas vorm, kiert het ? Voel eens of het niet te strak zit.” Henk betast voorzichtig het uniform jasje, hij probeert mijn borsten niet aan te raken maar dat is natuurlijk zo goed als onmogelijk. Zijn vingers voelen even in de kier en raken direct de dunne stof van mijn BH. Met een rood hoofd mompelt hij sorry en stuurt me dan weg. De anderen vergaat het niet veel beter. Wim die echter als laatste is omvat wel met twee handen mijn borsten terwijl hij ze voorzichtig kneed. Enigszins opgelaten loop ik terug naar de tafel voor jasje twee. Daarna gaat het snel, de mannen voelen wat en kijken wat, noteren hun bevindingen op het kladblok en ik ben weer weg. Jasje zes is echter een uitdaging, via de zijkant kun je ruim mijn BH zien en ik krijg de knoopjes echt nauwelijks dicht. De mannen vinden het wel een mooi gezicht maar ik schaam me dood. Wim ruikt zijn kans, “eeh, misschien moet je onder dit jasje je BH even uitdoen, dan past het misschien beter.” Leugenaar denk ik, je wilt mij gewoon hier in mijn blote tieten hebben. Maar gedwee trek ik het jasje uit en vervolgens mijn BH. De mannen zijn even stil. Daarna trek ik snel het jasje weer aan waarna Henk als eerste mag kijken. Voorzichtig bekijkt Henk het strakke jasje vanaf de voorkant en vervolgens van opzij. De andere mannen houden hun adem in. “Eeh Jolanda, haal eens diep adem” hoor ik Henk een beetje schuchter zeggen en ik weet wat er gaat komen. Ik haal diep adem en poef, daar springen drie drukknoopjes open, mijn blote borsten direct onthullend aan Henk. Die kijkt er naar en vraagt zich dan hardop af “Ze lijken zo wel erg groot, zijn ze helemaal echt ?” Ik knik van ja, terwijl ik afwacht, maar Henk gaat niet verder, ik mag de knoopjes weer dicht doen en het ritueel herhalen. Karel is ook wat terug houdend maar Klaas lijkt wat vrijer te zijn en als de knoopjes weer los springen pakt ook hij met twee handen mijn borsten vast. Zachtjes knedend zegt hij “Je zult wel erg zuinig zijn op zulke exemplaren of niet ? Draag je altijd een BH ?” Ik knik van ja waarop ik weer mijn jasje dicht mag doen. Wim heeft het wel gezien en stuurt me weer naar de tafel.
Daar aangekomen moet ik alles uittrekken en het eerste overschot pakken, de mannen kijken toe terwijl ik mezelf helmaal ontkleed, hun mijn billen laten zien. Snel trek ik het overschort aan en ja hoor, net als alle andere nummers één is het te strak en te doorschijnend. Mijn borsten blijven er niet echt goed achter zitten en aan de zijkant laat het ruimte open zodat mijn blote huid te zien is. Nadat ik een paar een rondje heb gedraaid mag ik de overige schorten uit proberen waarbij er weinig nieuws bij is. Enkel exemplaar zes is weer zo klein dat aan de onderkant duidelijk mijn geschoren vulva te zien is. De mannen kijken wel maar geen durft er iets over te zeggen of er aan te komen.
Wim vraagt of het ondergoed wat ik aan had representatief is voor wat ik normaal tijdens mijn werk draag. Ik beantwoord zijn vraag positief en leg uit waarom ik zulk ondergoed draag, namelijk om zo weinig mogelijk lustopwekkend te zijn tijdens mijn werk. Hij en de andere mannen knikken instemmend. Allemaal kennen ze de problemen die kraamverzorgsters soms tegen komen in een gezin. Hij vraagt of de andere mannen nog behoefte hebben aan het showen van de lingerie op tafel of dat men al weet wat men zal voorschrijven met betrekking tot de lingerie. De andere mannen geven aan geen behoefte te hebben aan de lingerie, men weet inderdaad al wat men zal gaan voorschrijven en datgene wat ik aanhad voldoet voor mijn werk uitstekend. Ik merk dat ze wat haast beginnen te krijgen om naar het volgende onderdeel te gaan.
Dan bedenkt Henk zich. “Ja, ik wil toch wel wat zien van die lingerie. Ik ben gek op borsten en zo’n kans als deze krijg ik misschien nooit weer. Jolanda, kun jij me eens uitleggen hoe dat met BH maten zit en wat dat nou allemaal precies betekend.” Ik denk even na en loop dan in het te korte overschort na de tafel, pak alle BH’s, trek het overschort uit en ga weer poedelnaakt in de kring staan. “Mag ik op uw schoot meneer ?” vraag ik gedwee en terwijl hij ja knikt ga ik wijdbeens op zijn schoot, met mijn tieten naar hem toe. Ik kon ook bijna niet anders want zijn stoel staat hem weinig anders toe dan zijn benen bij elkaar te houden. Ik besef echter wel wat dit betekend voor hem en de man recht tegen over hem, Klaas. “Kijk, zeg ik, een BH maat bestaat eigelijk uit twee maten, een onder bustewijdte en een bustewijdte. Die onder bustewijdte is eenvoudig, je pakt een meetlint en je meet, zo strak mogelijk onder de borsten hoeveel cm de omtrek is. Deze maat komt overeen met het eerste nummertje in een BH maat. Dat herhaal je nog een keer maar dan over de borsten heen. Je zoekt dan wel naar de grootste maat. Vaak dus over de tepels. De verhouding die je dan heb bepaalt de cupmaat.” De mannen knikken. Henk vraagt of er een centimeter in de buurt is en Wim gaat er een halen. Dan wordt ik gemeten, eerst onder mijn borsten, Henk is wat onhandig en voorzichtig terwijl ik hem vertel hoe hij het moet doen. Mijn ondermaat komt uit op zo’n 84 cm. “Zie je wel, zeg ik tegen hem. Je moet ook nog weten dat BH maten per 5 cm gaan, dus de eerstvolgende grotere maat is 90 terwijl de eerst volgende kleinere 80 is. Als je dus bijv 82 cm meet dan is een 80 maat beter. Nu mijn cup.” Omslachtig probeert hij de cm om mijn borsten te krijgen. “Toe maar hoor” moedig ik hem aan, “Ze gaan heus niet stuk.” Na enig gemier komt hij uit op 103 a 104 cm. “Wat betekend dat ?” vraagt hij aan mij. Ik moet hem bekennen dat ik het niet weet, maar dat er op internet wel sites zijn die dat haarfijn kunnen uitleggen.
“Toevallig weet ik dat er op wehkamp wel een tabel staat.” roep ik en al snel gaat Wim achter zijn bureau zitten om even te zoeken. Zo kan hij mij ook aankijken daar Henk met zijn rug tegen zijn bureau aan zit. “Heee, jij hebt geen C cup maar een D cup” zegt Wim. Ik kijk hem aan “Hoe kan dat ?” vraagt Henk. Even denk ik na, “Nou kijk, ten eerste, omdat ze nu vrij los hangen, dus zonder steun kunnen ze wat groter lijken en ten tweede heb ik gezwollen borsten door de seksuele opwinding.” “Ben jij nu opgevonden ?” vraagt hij en ik knik ja. Zijn blik glijd naar beneden waar mijn wijd opengesperde kruis is. “Mag ik ?” “Ik kan u toch zo niks weigeren ?” is mijn antwoord. Zijn hand glijd tussen mijn benen en voorzichtig bevoelt hij mijn kletsnatte en opengesperde kut. Verder durft hij niet te gaan en dus verplaats ik de aandacht weer naar mijn borsten. “Nu, kijk eens naar alle BH’s en sorteer ze eens uit op omvang. Ik weet natuurlijk niet welke maten er allemaal bij zitten maar probeer eens een 70-A ofzo te vinden.” Henk pakt een veel te klein BH’tje uit de stapel. “Dit is een 70-A” zegt ie. “Probeer die eens om te doen.” Het lukt hem niet. “Zie je nu wat ik bedoel met die eerste maat ? Een 80 zou misschien net passen, kleiner lukt echt niet, dus gooi alles onder de 80 maar weg.” Dat doet Henk en het stapeltje is nu wat kleiner geworden. “Pak nu eens een, 90-A als die er is en anders een willekeurige cup.” Hij zoekt even en pakt een 90-D uit de stapel. “Probeer die eens om te doen.” Dat doet hij, De onderkant wil niet strakker en blubbert een beetje terwijl de cups redelijk gevuld zijn maar ook hier is duidelijk te zien dat het niet mooi zit. “Zie je nu wat ik bedoel ? Een te grote onderwijdte is niet mooi en een te grote cup ook niet, want dan blubberen de tieten zo dat het niet mooi is. Wat nog wel grappig kan zijn is een 85 of 80-B BH. Die zit zo strak dat mijn tieten er dan uit willen springen. Kijk maar.” Al snel heeft hij een 80-B te pakken en probeert die om te krijgen, dat lukt met moeite, mijn tieten puilen aan de zijkant, de bovenkant en zelfs de onderkant er een beetje uit. “Zie je het nu ? Voel maar even dan snap je het nog beter.” En dat doet Henk, hij betast me uitvoerig, trekt de BH weer uit en doet me een andere om. Plotseling valt mijn oog op een voedings BH en ik zeg, “probeer die eens” terwijl ik hem de voedings BH aangeef. Hij past precies en al snel snapt Henk dat de cups los kunnen. Hij haalt mijn borsten naar buiten en trekt er hard aan. Mijn tepels zijn keihard en ik hoor Wim zijn keel schrapen. Nu wil hij toch wel graag door naar het volgende onderdeel.
Wim leidt dan ook zelf dat onderdeel in. “Zo, nu gaan we enkel nog wat praktijk dingen testen Jolanda, waarbij jij de uitgekozen kleding draagt en daarbij handelingen verricht welke gebruikelijk zouden kunnen zijn. Echter, we laten je dat doen zonder ondergoed eronder zodat wij goed kunnen beoordelen wat er te zien is en hoe of het past. Je zult dan ook betast worden zodat wij ons een beter oordeel kunnen vormen.” Ik word opgedragen om rok twee met uniform jasje twee aan te trekken. Setje één vinden de heren duidelijk net te en ik vermoed dat setje zes als laatste uitvoerig zal worden getest. Weer mag ik plaatsnemen in het midden maar de stoelen komen nu allemaal wat dichterbij. Ik moet bukken, voorover buigen, met gespreide benen bukken enzovoorts en na elke keer weer een kwart slag draaien om het nog eens te doen, terwijl alle handen en ogen elk stuk van mijn lijf betasten.
Nadat ik setje zes aan heb getrokken word ik nog verder betast. Dit setje laat niks te raden over, het uniform jasje springt bij het minste of geringste open, het rokje is gewoon zowel aan de voorkant als aan de achterkant te kort en dat geldt ook voor het overschort. Na enig gespeel moet ik alles uittrekken en word ik door de mannen ongegeneerd betast waarbij met name Klaas erg brutaal is, zijn vingers schieten regelmatig in mijn vagina en ik ben bang dat hij wel eens meer zou willen dan alleen voelen. De anderen, inclusief Wim lijken wat terughoudender, Natuurlijk trekken ze aan mijn tepels en kneden ze mijn borsten maar in de buurt van mijn kut zijn ze relatief kalm, ze voelen wel wat maar hun vingers gaan er niet in. “Jolanda, vertel ons nog eens iets, hoe is je huwelijk ? “ Kalm vertel ik dat mijn huwelijk goed is maar dat mijn man vaak veel en ver weg is. Dat ik daardoor af en toe wat meer vrijheid geniet dan gemiddeld maar ook dat ik me daardoor soms erg eenzaam voel. Wim stuurt duidelijk ergens op aan en ik ben benieuwd waar hij heen wil. Ik leg nog uit dat ik geholpen ben maar dan komt de aap uit de mauw. “Weet je, Klaas hier is in tegenstelling tot ons, vrijgezel. Hij zou dolgraag eens wat meer met je willen spelen, zoals je misschien wel gemerkt hebt. Ik weet niet of dat zo’n goed idee is maar zou jij eens kunnen laten zien hoe je normaal de eenzaamheid en de verveling in je bed verjaagd ?” Nu snap ik het, ik moet mezelf voor hun klaar vingeren en ik ben er geil genoeg voor. Ik ga liggen op de grote vergader tafel en doe mijn benen wijd uit elkaar.Met rustige halen vinger ik mijn clitoris en al snel kom ik tot een hoogtepunt. De mannen kijken gefascineerd naar me en terwijl ik lig na te hijgen pakt Wim een originele Tarzan uit de kast.
“Ga eens op je handen en knieën.” beveelt ie me en hij overhandigd de Tarzan aan Klaas. Die kijkt verbaasd naar het toch wel grote apparaat terwijl ik voldoe aan Wims verzoek. Mijn tieten bengelen en Henk is de eerste die er eens in knijpt. “Mmmmmm wat een heerlijke memmem heb je toch, echt geweldig.” Aan de andere kant van de tafel grijpt Karel naar mijn andere tiet en ook die begint er aan te trekken en kneden. “Kom op, ram die Tarzan in haar natte kut en geile kont” joelt Wim en Klaas kijkt zomogelijk nog verbaasder. “In haar kont ?” “Ja, daar zijn die dingen voor, vrijgezel !!, dat andere stukje stimuleert haar clitoris en de dildo’s doen hun werk intern. Kijk maar doe de koppen draaien en vibreren. Wijven vinden dat heerlijk.” Nu is er geen houden meer aan, ik ben drijfnat, elke tiet wordt gekneed en de Tarzan schuift langzaam naar binnen, ik ontspan me, Klaas gelegenheid gevend om ook mijn kont te vullen…. Hij speelt er wat mee, schuift hem erin en eruit, dan met een ferme ruk ramt hij het ding in een keer verder. Ik explodeer, het word zwart voor mijn ogen. Ik kan me niet meer inhouden en begin te kreunen en te steunen. “ooh ja, ja ja, ram dat ding erin, vul mijn kut en kont… jah jah, kom op, sneller, harder…… mmm, trek harder aanmijn tieten, kom op, melk die uiers, ze zijn niet van je moeder maar van mij, kom op, trek eraan, kneed ze en laat die Tarzan ze werk doen.” Langzaam voel ik het hoogtepunt weer naderen. Met een luide schreeuw geef ik aan tijdelijk even van al mijn zorgen bevrijd te zijn. Mijn kut en tieten kloppen en ik kom extreem geil klaar….. Mmmm ik wou nu wel een pik hebben maar ik denk niet dat het erin zit…. Zachtjes laat ik me op de tafel zakken, mijn benen blijven gespreid en ik voel de vingers vrijelijk tussen mijn kut en kont spelen, vingers die erin en eruit gaan, maar ik merk het niet meer, met een zwarte roes val ik uitgeput op de tafel. De manen blijven spelen met mijn kut en kont, ik zie dat Wim zich wat afzijdig houd maar de anderen spelen constant met me. Ik zak weg….
Toen ik weer een beetje bijkwam waren de andere mannen weg. Wim was er nog en hij speelde ook met mijn onderkant. Op de klok zag ik dat het tegen 12 liep. Ik keek naar Wim en vroeg of hij nog even snel wat wou. Zijn gespeel had me weer nat gemaakt en eigelijk maakte het me niet uit hoe en wat we zouden doen. “Mag ik in je kont ? “ Ik knikte van ja en hij trok me naar de rand van de tafel. Met zijn vingers ruimde hij me wat op en al snel schoof zijn relatief lange dunne lul naar binnen. Fuck dacht ik nog, geen condoom maar het was al te laat. Met een paar ferme halen spoot hij zijn warme stralen sperma in me. Blijkbaar had de hele avond hem ook extreem opgegeild. Hij haalde zijn pik eruit en veegde hem af aan mijn billen. “Kom op slet, aankleden nu en wegwezen. “ zei hij terwijl hij op mijn billen sloeg. Snel trok ik mijn ondergoed en kleren aan terwijl zijn sperma eruit liep. “Zo, geile teef, vond jij het lekker ?” Ik knikte van ja en liep samen met hem naar de uitgang.
|
Uniformen passen - 1
